,,WE MGLE I W SŁOŃCU,,
Błyszcz – bo taki był w tym roku
We mgle ale też i w słońcu
Lecz wciąż tak chętnie zdobywany krok po kroku
Bliski i daleki niczym na świata końcu
Okryty mgłą jak rosa na polanie
Schowany prawie za jej kurtyną
Lecz na przeistoczeniu za co chwała Ci Panie
Twego światła osłonięty peleryną
I wielka to radość nastała dla ludzi
Człowiek doświadczył Bożej obecności
Bo jak na Taborze gdzie nadzieja się budzi
Zew poczuł prawdziwej, wiecznej miłości
Jezus żyje, przecież wciąż istnieje
Cieszyć się tym nam każdemu trzeba
Jest wszędzie nawet w wietrze co wieje
I w tym krzyżu i kruszynie chleba
Na koniec mszy padły te słowa
Które jak to mówią już nie przeminą
Piękna kapłańska to była mowa
Jak ta szarotka kwitnąca nad górską szczeliną
Bogu dzięki za to pokrzepienie
We mgle ale też i w słońcu
Na tym Błyszczu jak na Taborze przemienienie
Za posilenie duszy i ciała na końcu
Było co zjeść by mieć nowe siły
Górale gościnność w sercu mają
Wszystko syte mój Boże miły
Niech w zamian od Ciebie dużo więcej dostają
Wielka wiara dziś ludzi wyróżnia
Tych co ku Tobie zmierzają aż w góry
Bez niej w świecie była by próżnia
A dusza jak mgła, jak deszczowe chmury
I mimo doświadczeń co są jak krzyż
Odwagę ma wielu bo przecież wierzy
Konno i na piechotę podąża wciąż wzwyż
Ku Błyszczowi co obok jest wieży
On we mgle ale też i w słońcu
Taki inny był w tym roku
Bliski i daleki niczym na świata końcu
Lecz przez wielu zdobyty krok po kroku
autor wiersza i zdjęć Pani M.D.
{phocagallery view=category|categoryid=84|imagerandom=2|displayname=26|displayname=0|displaybuttons=5}
